Genieten is van alle tijden
vindt Bel ami op een unieke plek met een rijk historisch verleden. De ingrediënten voor een verhaal dat begint in 1742...
Herberg De Orangeboom
Waar Bel ami nu staat, stond in 1724 een huis met twee schuren. Het huis werd regelmatig verkocht en verhuurd en één schuur werd verbouwd tot twee kleine woningen. Tot in 1748 Jan Teuniszoon Post en zijn gezin hun intrek namen.Jan vroeg toestemming ‘groottapper’ te worden en als herbergier wijn en bier te mogen schenken. Het pand kreeg de naam ‘De Orangeboom’ en daarmee werden de eerste stappen gezet op weg naar de gastvrijheid en gezellige sfeer van het Bel ami van nu.
Herberg De Rozenboom
Na de familie Post werd Cornelis van Voorthuijzen herbergier. Hij maakte een roerige tijd mee met de rondom Bussum gelegerde militairen. Na een schietpartij vertrok Cornelis en decennia lang ging de herberg met inmiddels de naam ‘ De Rozenboom’ over in verschillende handen.Uit documenten uit die tijd blijkt dat de herberg in 1826 ongeveer ƒ 1.000,00 waard was en dat de inventaris bestond uit ‘bier, 60 kannen wijn, brandewijn, elixer, een toonbank met enige glaasjes, een richel met enige kruiken en een kan.’
Hoogtijdagen rond 1865
Een nieuw tijdperk brak aan toen Jacob Lambertzoon Majoor eigenaar werd en in 1830 trouwde met de dochter van de burgemeester van Bussum. In 1860 werd hij gemeenteraadslid en zes jaar later wethouder en ambtenaar van de burgerlijke stand. Een man met aanzien dus. Het was dan ook niet vreemd dat notarissen openbare verkopingen en veilingen in De Rozenboom gingen houden.Er werden vergaderingen gehouden, feesten georganiseerd en in de tuin werden volksconcerten gegeven. Voor een ontbijt betaalde men in deze hoogtijdagen ƒ 0,70 en een warme maaltijd stond voor ƒ 1,50 op het menu.
Hotel De Rozenboom
In 1881 kocht Cornelis Jacobzoon Majoor het pand voor ƒ 11.800,00. Hij besloot het pand te slopen en volledig nieuw op te bouwen. Omstreeks juli 1883 moet het nieuwe gebouw ongeveer zijn geopend.Het heette nu ‘Hotel De Rozenboom' en bestond uit ruime hotelkamers, sfeervolle koffiekamers en veranda's, prachtige eetzalen, een sociëteitszaal, een keuken en een grote kelder. Dit is het pand zoals het vandaag de dag onderkomen biedt aan Bel ami. Maar de geschiedenis gaat verder – en was niet altijd even rooskleurig.
Woelige tijden tot 1971
Aan het begin van de 20e eeuw werd het pand opnieuw verbouwd en werd het aangeprezen met ´zalen geschikt voor diners en soupers, vergaderingen en danscursussen’. In 1928 werd zelfs nog een nieuwe serre aangebouwd. Maar al snel braken duistere tijden aan toen het hotel in 1943 werd gevorderd door de Duitse weermacht. Na nog enige tijd als noodziekenhuis gefungeerd te hebben, kreeg het pand pas negen jaar later voor het eerst weer een horecafunctie.Marten en Annie Castelein namen de leiding over en besloten opnieuw te verbouwen. Het succes duurde tot 1971 toen het stel door problemen de deuren moest sluiten.
Genieten volgens Bel ami
Het pand heeft sinds die tijd onderdak geboden aan een fonduerestaurant, een boetiek, kantoren en nog veel meer. Veel authentieke details zijn in die tijd verdwenen achter voorzetwanden en opzetdeuren. Bel ami heeft ze allemaal in ere hersteld. Van achter het houtwerk zijn indrukwekkende glas-in-loodramen te voorschijn gekomen en onder het verlaagde plafond bleek authentiek oud sierlijstwerk bewaard te zijn gebleven.En ook prachtig afgewerkte lambriseringen zagen na waarschijnlijk vele tientallen jaren voor het eerst weer het welverdiende daglicht. De volle glorie is hersteld; tijden van weleer kunnen herleven.
Bronnen:
Artikel Bussums Historisch tijdschrift dec. 2006, auteur: mevrouw Nel Krijnen-van Gog
foto’s: archief Historische Kring Bussum
